Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
Reacties0

Meerderheid verzorgenden draagt verplichte werkkleding, maar niet altijd van harte

Susan Wijdemans
Het dragen van een verplicht werkuniform kan fijn zijn: het zorgt voor herkenning bij cliënten en familie én kan moeiteloos op hoge temperaturen gewassen worden. Toch zijn er veel verzorgenden die hun werkkleding liever in de kast laten hangen, blijkt uit reacties op een oproep op onze TVV-Facebookpagina.
Verzorgende in roze uniform helpt oudere met opstaan.
© japolia / Stock.adobe.com

Hoewel er geen wet bestaat die automatisch alle verzorgenden verplicht om werkkleding te dragen, stelt de Arbowet wel duidelijke regels als het gaat om veiligheid op de werkvloer. Zodra er sprake is van risico’s, denk bijvoorbeeld aan infecties, moet de werkgever passende beschermende kleding verzorgen. Deze moet vervolgens weer veilig en hygiënisch gebruikt kunnen worden. Dit uit zich in kleding die op 60 graden of warmer gewassen kan worden, korte mouwen, handschoenen die beschikbaar worden gesteld of andere beschermingsmiddelen.

Wanneer jouw werkgever in de arbeidsovereenkomst werkkleding verplicht stelt, moet je deze tijdens je werk dragen. Ook als dit enkel in een personeelshandboek of protocollenboek staat. Als er vanuit de werkgever geen sprake is van een officieel uniform, mag deze alsnog eisen stellen aan de gedragen eigen kleding.

Wie is er verantwoordelijk voor de werkkleding?

Voor verplichte werkkleding, ligt de verantwoordelijkheid voor het verstrekken en het betalen daarvan doorgaans bij de werkgever. Vooral als het gaat om beschermende kleding. Dit is zelfs wettelijk vastgelegd: deze moet kosteloos beschikbaar worden gesteld. In principe hoeven werknemers niet zelf te betalen voor kleding die uitsluitend voor het werk bedoeld is. Een uniform is hier een goed voorbeeld van.

Het komt ook regelmatig voor dat er geen uniform is, maar de werkgever je vraagt eigen kleding te dragen. Hier mogen ze dus wel bepaalde eisen aan stellen. Het betalen hiervan ligt helaas bij jezelf. Uitzondering is wanneer de werkgever kostbare eisen stelt, zoals kleding van een bepaald duur merk.

Wasvergoeding

De werkkleding, of dat nou een uniform of eigen kleding is, moet natuurlijk ook gewassen worden. In veel gevallen doet jouw werkgever dit, maar het komt ook voor dat je deze zelf moet wassen. In dit geval kun je recht hebben op een wasvergoeding. Controleer jouw cao of arbeidsovereenkomst om te achterhalen waar jij recht op hebt. Met een beetje geluk, ontvang je zo’n €20 per maand bovenop je salaris.

Verzorgende ig Else in haar eigen werkkleding.

Verplichte werkkleding of uniform

Op onze Facebookpagina vroegen wij vorige week aan onze volgers of zij verplicht zijn werkkleding te dragen. Op moment van schrijven hebben 469 mensen gestemd. De meerderheid, 64 procent, stemde op ‘Ja! Ik heb een uniform dat ik moet dragen op werk.’ Verder stemde 125 mensen (27%) op ‘Ik mag eigen kleding aan, maar er zijn wel richtlijnen voor.’ Op de derde plaats eindigde ‘Nee, geen werkkleding. Ik mag dragen wat ik wil’ met 9 procent van de stemmen.

Werkkleding voor verzorgenden, top of flop?

Verzorgende ig Else vindt het belangrijk werkkleding te dragen, al koopt ze deze het liefst zelf: ‘Representatief zijn voor de organisatie vind ik erg belangrijk. Wij krijgen jasjes van de werkgever, maar zijn niet verplicht deze te dragen. Daarom koop ik liever mijn eigen werkjasjes. Ik ben namelijk dol op vrolijke kleuren én deze zitten qua pasvorm en stof een stuk comfortabeler. Wat je uitstraalt, zal je ontvangen. Het leukst vind ik dan ook alle lieve opmerkingen over mijn turquoise jasjes van de bewoners.’

Zij is niet de enige die het dragen van een representatieve outfit prettig vindt. ‘Wij dragen witte katoenen werkjasjes in de thuiszorg en dat vind ik ook fijn. Ik hoef geen speciale kleding te kopen en hoef ‘s ochtends ook niet na te denken wat ik aan wil,’ schrijft Sharon bij onze Facebookpost.

Helaas lijkt niet iedereen even enthousiast. Zo laat Marlene weten: ‘Gelukkig heb ik de vrije keus. Vanuit de organisatie wordt er wel kleding aangeboden maar je bent niet verplicht deze te dragen. En daar ben ik blij mee, ik hou er niet van om met een naam op mijn kleding te lopen. Ik zorg er wel voor dat mijn kleding er representatief uitziet, dagelijks schoon en voor de mannelijke cliënten geen inkijk.’