Gastblog: ‘De verpleegkundige neemt steeds meer onze taken over’

Verzorgende ig Julian baalt: steeds meer van zijn taken worden overgenomen door de verpleegkundige, terwijl hij hiervoor wél geleerd heeft. 'Vol verbazing hoor ik steeds meer collega's zeggen: "Dat mogen wij niet meer".'

Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
Julian vindt dat het vak voor verzorgenden minder aantrekkelijk is als ze minder mogen doen. Foto: Guido Benschop

In de verpleeghuizen, verzorgingshuizen en thuiszorgorganisaties kampen we met een tekort aan verzorgenden. Ik zeg niet dat ik de oplossing heb maar… Wat wel opvalt is dat we steeds minder mogen doen, en de verpleegkundige steeds meer taken van ons overneemt. Waarom? Want ik mag een handeling gewoon uitvoeren. Bijvoorbeeld een mannenkatheterisatie: dit is een handeling die op de opleiding wordt geven. We leren het en we scholen onszelf er ieder jaar weer in bij, maar uitvoeren doen we het eigenlijk nooit. Omdat de organisatie heeft besloten dit niet te erkennen als Verzorgende handeling.

‘Dat mogen we niet meer’

Vol verbazing hoor ik steeds meer collega’s zeggen: ‘Dat mogen we hier niet meer.’ Als ik dat hoor, gaan mijn nekharen overeind staan. Hoezo niet meer? De verpleegkundige komt tegenwoordig een vleugelnaald zetten, de reden? Het is een infuus systeem. Wisten jullie trouwens dat cassettes wisselen volgens Vilans ook geen Verzorgende handeling meer is? Dat had ik eerder willen weten, dan had ik niet weer een dag op school hoeven te zitten om te leren hoe dat precies werkt.

Sinds het begin van de coronacrisis springt Julian bij op een corona-afdeling van een ziekenhuis: ‘Je kunt hier PTSS van krijgen.’ Check hier zijn ervaringen >>

We zijn in de VVT een beetje doorgeschoten vrees ik, organisaties dekken zich in en dat is begrijpelijk, maar we kunnen ook overdrijven. Ik werk met enige regelmaat in het ziekenhuis, daar werkt het net een klein beetje anders. Als ik in het ziekenhuis morfine moet hebben, pak ik het gewoon uit de kast. In verpleeghuizen moet ik eerst langs een verpleegkundige. Vorige week zei een van mijn collega’s: “Nee die verpleegkundige is aan het werk, wedden dat die als een draak voor de opiatenkast ligt?” Een verzorgende die niet meer na de opdracht van de arts een ampul morfine mag pakken en dus nog langs een verpleegkundige moet om het te mogen pakken, bah… Maar goed, dat is het beleid van de zorgorganisatie.

Op de pg-afdeling waar Amber werkt overlijden zoveel cliënten door COVID-19, dat ze merkt dat ze verdoofd raakt. Naar blog >>

Doordat we in de VVT minder bezig zijn met medicatie en het actief behandelen van mensen zijn we meer gaan verzorgen, en minder gaan verplegen. Iedereen kan mensen verzorgen, maar mensen verplégen is een uitdaging, ook die van mij. Ik werk veel met palliatieve mensen, ik zit naast hun bed, heb gesprekken, verschoon inco-materiaal, maar het word pas uitdagend wanneer de midazolam en morfine om de hoek komen kijken, vanaf dat moment is het monitoren op veranderingen, ingrijpen wanneer het niet goed gaat. Veel van de jeugdigen zijn klaar met het alleen maar mogen pillen delen, het schoonmaken van een huiskamer en het eten koken voor bewoners. Als we dat hadden willen doen had ik drie kinderen genomen en was ik huisvader geworden. Het stoffige imago van de VVT is door organisaties zelf gemaakt want alle moeilijke uitdagende handelingen worden doorgeschoven en je staat stil…

Mij is altijd geleerd, stilstand is achteruitgang. Dus een beetje uitdaging terughalen naar de wijk, het verpleeghuis of in het verzorgingshuis blaast met een frisse klinische wind het stof in de VVT weer weg. Maak het voor jongeren uitdagend. Alle jongeren van tegenwoordig zijn adrenaline junkies, deinzen niet achteruit voor een grote stinkende wond, maar nee de wondverpleegkundige wordt in consult geroepen en die beslist wat er op gaat, dus waarom zouden we daar als verzorgende nog over nadenken?

Lieve collega’s en vooral Vilans en zorgorganisaties, zullen we een klein beetje ziekenhuis naar het verpleeghuis halen? Want daar wordt het vak een stuk aantrekkelijker van en zo komen er ook misschien wat meer collega’s bij.

Blijf op de hoogte van intressante blogs van verzorgenden met de gratis online nieuwsbrief van TVV voor verzorgenden. Abonneer hier >>

3 REACTIES

  1. Lees alle reacties
  2. Volgens mij klopt het niet wat Julian zegt. Maar bovenal is het de instellingen waar ik me aan erger. Verzorging gaat over aandacht en liefde. Als je denkt dat het belangrijker is om morfine te mogen geven dan aandacht voor je patiënten te hebben, heb je gewoon de verkeerde houding.
    Stilstaan is achteruitgang is een term die komt uit de economie (lees neoliberalisme) en die bij de verpleging en verzorging niet opgaat. Als je vindt dat het verzorgen van kwetsbare patiënten na er uitdagend is en je huisvader had moeten worden, heb ik bij voorbaat al medelijden met je ongeboren kindje. Doe heeft namelijk ook aandacht en liefde nodig en wordt niet geboren om jou de vaderrol te geven.
    Ik vindt dat Julian niet zo moet mopperen en vooral kansen moet pakken, want die liggen er zat. Klim op, maak carrière, stel te open en leer van anderen. Kennis doe je niet op door te doen alsof je alles al weet. Dat leer je door te weten dat je nog moet leren.

  3. Wat een herkenbaar dit! Ik werk in de zorg sinds 1993 met heel veel plezier,van alles gedaan van verpleeghuis zorg, 11 jaar in ziekenhuis gewerkt, thuiszorg en palliatieve nachtzorg tot nu op de ELV.
    Massa’s ervaring dus.
    Maar bij mijn huidige werkgever (waar ik het prima naar mijn zin heb sinds 2 jaar) loop ik tegen precies t zelfde aan als hierboven beschreven…zo jammer! Ik roest zo vast en baal daarvan.
    Maar ja beleid van een organisatie die al.jaren zo werkt verander je zomaar niet helaas.
    En ik heb van alles geprobeerd om er iets in te veranderen maar dat is niet makkelijk.