In de poll op Facebook vroegen we aan verzorgenden: ‘Vind jij dat jouw werkgever in de thuiszorg verantwoordelijk is voor je vervoer?’ Er stemden 165 mensen en er kwamen veel reacties, bijna allemaal in dezelfde richting. Van de deelnemers stemden 92 verzorgenden (56%) voor de optie: ‘Ja, het is hun belang dat ik op tijd bij mijn cliënten ben.’ 49 stemmers (30%) kozen voor: ‘Nee, maar een fietsplan zou fijn zijn.’ En 25 verzorgenden (15%) vinden vervoer een eigen verantwoordelijkheid en zouden niet solliciteren als ze geen vervoer hadden.

Geen recht op leenfiets

De discussie volgt op een artikel over verzorgende ig Bente*, die met haar eigen elektrische fiets werkt in de thuiszorg. Toen haar fiets plotseling stuk ging, bleek haar werkgever niet verplicht een vervangende fiets te regelen. In de cao VVT is geen recht op een fiets of leenfiets opgenomen, bevestigt brancheorganisatie ActiZ.

Wel zijn er organisaties die buiten de cao om afspraken maken over leenfietsen. Volgens vakbond FNV hebben sommige thuiszorgorganisaties (zoals Pantein, Icare, Amstelring Wijkzorg en Woonzorgcentra Haaglanden) wel leenfietsen beschikbaar. Een klein aantal thuiszorgorganisaties heeft zelfs bedrijfsauto’s beschikbaar, vooral in provincies waar de rij-afstanden groot zijn.

‘Je auto slijt onder je kont weg’

Onder verzorgenden leeft het onderwerp sterk. Veel reacties gaan niet alleen over fietsen, maar vooral over het gebruik van de eigen auto. Daphne schrijft: ‘Je rijdt je auto helemaal naar de gallemiezen in de thuiszorg. Soms 20 keer per dienst je auto starten voor een ritje van maximaal 2 kilometer. Je auto slijt onder je kont weg. Die kilometervergoeding moet ècht aangepast worden!’

Volgens de cao geldt per 1 juli 2025 een vaste netto vergoeding van €1,41 per werkdag voor wijkverpleegkundigen en verzorgenden in de wijk, ongeacht het aantal kilometers tussen cliënten of locaties. Voor veel reageerders op Facebook dekt dat de kosten niet.

Geld bijleggen

‘Mijn eigen wagentje maakte per jaar duizenden kilometers voor alleen het werken in de thuiszorg. Wij moeten zelf voor de keuring en onderhoud zorgen, daarvoor krijg je geen compensatie. En dan nog te zwijgen over de kilometervergoedingen! Vaak zie je in de vacatures staan: eigen vervoer vereist. We moeten dit echt veranderen in de onderhandelingen. Ik moet nu geld bij leggen om in de thuiszorg te werken’, schrijft Sabine.

Schade voor eigen rekening

Ook Wendy deelt haar ervaring: ‘Ik heb 10 jaar thuiszorg gedaan met mijn eigen auto, te weinig kilometervergoeding gekregen en moest soms een halfuur rijden naar de volgende client. Waar je dan soms maar een uurtje bent om weer een half uur terug te moeten. Ooit eens een ongevalletje gehad op de oprit van een cliënt en alle schade zelf moeten betalen.’

Jolanda herkent het probleem. ‘De realiteit is helaas zo dat wij in de thuiszorg zelf geld bij moeten leggen om bij onze cliënten te komen. De vergoeding voor benzine is te laag, en dan hebben we het nog niet over het onderhoud van onze auto. Fietsen is voor mij helaas geen optie. Ik woon niet waar ik werk en ik werk verdeeld over 3 dorpen waarvan vaak 2 dorpen per route. Het fietsen zou teveel (eigen) tijd kosten.’

Ook positieve voorbeelden

Er zijn ook organisaties die het anders aanpakken. Nicole laat weten: ‘Bij ons staan fietsen klaar om te pakken, en voor mensen in het buitengebied zijn bedrijfsauto’s beschikbaar.’ Daarnaast bieden veel thuiszorgorganisaties een fietsregeling aan via de werkkostenregeling (WKR), bijvoorbeeld met 7% bijtelling voor een ‘fiets van de zaak’ of via een leaseplan. Toch blijkt uit de poll dat een meerderheid vindt dat het regelen van passend vervoer meer zou moeten zijn dan een individuele oplossing of secundaire arbeidsvoorwaarde.